In tegenstelling tot velen om mij heen, behoor ik niet tot de catogorie vrouwen die haar mobiele speeltje continue moet updaten….nieuw kleurtje, kleiner, nieuwe tunes, het zal mij allemaal een worst zijn
Ik vind het nog altijd een noodzakelijk kwaat….Mijn allereerste kreeg ik van mijn toenmalige vriendje. Ik werkte toen in de kraamzorg , maar van die pieper ( semafoon) werd ik een nerveus wicht. Nam je dat ding mee als je dienst had, ging ie af in de tram ofzo, moest je heeeel snel een telefoon vinden onderweg om terug te kunnen bellen
En toen kwam dus die “koelkast” van Motorrola…kennen jullie die nog? een enorm gevaarte met zon hele dikke megabatterij, en je moest de antenne vliegensvlug uittrekken voordat je opnam…Het formaat paste niet in een klein modelletje handtas, dus moest de telefoon mee, dan ook een grote tas….De ergenis ( ze weten je opeens 24 uur per dag te vinden) en het gemak, maakte dat ik toen al een haat/liefde verhouding met het ding had.Mijn echte mobiele trauma heb ik opgelopen in mijn tijd als hostess…..My god! 24/7 beschikbaar zijn voor je gasten, maakt dat je op de meest idiote tijden, op je meest intieme momenten wordt opgeschrikt door dat afschuwellijke muziekje. En geloof me, ik heb in die tijd ALLE verschillende tunes uitgeprobeerd…. Bij een collega van mij werd de irritatiegrens een keer dusdanig overschreden, dat ze hem zonder pardon vanaf het terras in zee mieterde, haar baan aan de wilgen hing, en terug ging naar Limburg
Het punt was natuurlijk ook dat als dat ding ging loeien, er altijd wel een probleem was. Dat wist je voordat je opnam. Ziekenhuis , beroving, verkrachtingen, geen pleepapier,verdwaalt, klachten over een airco of excursie etc etc….Als het meezat bleven ze beleefd, maar bij de meeste gasten sloegen geregeld de stoppen door( mede door de hitte in combi met alcohol…) en werd ik verrot gescholden. Alles wat fout gaat op vakantie , is immers jou schuld
Zoveel negatieve energie van anderen breekt je op een gegeven moment op, en verstoord een goede relatie met je mobieltje
Nu spring ik nog steeds niet als een hysterica overeind als mijn apparaatje weer geluid maakt….Als het belangrijk is bellen ze wel terug, of als ik dat wil, ik hun…Eigenlijk heb ik dat ding maar met 1 reden momenteel, en dat is dat ik bereikbaar ben voor mijn zoon. Want tuurlijk is het superhandig, en geeft het zelfs een stukje veiligheid, ik blijf het een behoorlijke inbreuk vinden op je privecy…Soms zet ik hem gewoon uit, en krijg dan de volgende dag te horen: je was niet bereikbaar! duhhhhhhhh rust is rust voor mij, en dan heb ik er ook echt geen zin in! Hoe is jullie relatie met je speeltje?